บล็อกจับฉ่ายของกระต่ายขี้เล่ากับคุณแมวขี้เหงา

วันนี้ระหว่างกลับมาจากกินข้าวเย็นกับน้องๆ...ก็แวะเข้าพวกร้านแนวบิวตี้...ป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน

ก็ดันไปเจอกับยาย้อมผมญี่ห้อหนึ่งสีน้ำตาลอมชมพูสวยมาก

เลยเริ่มอยากย้อมผมอีกครั้ง...แต่ว่าผมเราหนามากต้องใช้สองกล่อง...ประมาณ500บาท(แพง)

เลยคิดว่าจะซื้อเป็นของขวัญให้ตัวเองหลังสิ้นเดือนนี้...พร้อมตัดผม...หลังจากไม่ได้ตัดมาหลายเดือน

...ซอยสั้นเลยดีไหมนะ

..................................................................................................................

หนูขอโทษจริงๆคะ...ที่กลับไปรับปริญญาให้ไม่ได้...แต่หนูจะพยายามหางานที่ดีแทนคะ...หนูจะทำให้แม่มีความสุขในเรื่องอื่นแทนคะ...หนูขอโทษ

เหมือนช่วงนี้จะเหงามากกว่าปกติ...ทั้งๆที่ตัวเองเป็นพวกโลกส่วนตัวสูงชอบอยู่คนเดียว

แต่ทำไมไม่รู้ช่วงนี้ถึงเกิดอาการเหงา...อยู่คนเดียวไม่ได้ก็ไม่รู้

แล้วก็ไม่ได้กลับบ้านมาเดือนหนึ่งแล้ว...ริ่มคิดถึงแมวที่บ้าน...อยากกอดแมว

แต่ก็ไม่มีหน้ากลับบ้านช่วงนี้...แถมงานกองท่วมหัวกลับไม่ได้...ไว้สอบเสร็จก็ว่าจะลองกลับดู...แต่ก็กลัวที่จะกลับเหมือนกัน...ประมาณไม่กล้าแบกหน้ากลับบ้าน

เอารูปยากับอาหารที่แมวกินตอนป่วยมาฝากด้วย

กินตอนไอ้หนูมิวไข้ขึ้นสี่สิบองศาไม่ยอมกินข้าวก็ต้องบังคับกินกันหน่อย

เมื่อวานไปลอยกระทงมาแบบเซอไวเวอร์อีกแล้ว(กูถูกพื่อนทิ้ง...แบบตั้งใจลืม)   โชคดีที่เจอเพื่อนอีกคนพาส่งหอ   ออกแนวเฟลนิดๆ    เลยมาลอยส่งท้ายในนี้ย้อนหลังอีกรอบ

วันนี้ตั้งใจจะไปไพรเวท   แต่ดันมีเหตุขัดข้อง  คือรถดับ  เท่านั้นแหละชีวิตบันไลเลย

ข้าวเที่ยวยังไม่ได้กิน  จึงเกิดการค้นบ้านหมกพื่อความอยู่รอด

ซึ่งสิ่งที่ได้มาคือมาม่าจำนวนหนึ่งพอยาไส้กับยำสาหร่ายญี่ปุ่นแข็งโก๊ะ

นี่คือกรรมวิธีคี่ยวสาหร่ายเพื่อนำมาบริโภค  เนื่องจากสาหร่ายแข็งมากไม่สามารถนำมาบริโภคโดยทันทีได้

(ดูคล้ายเคี่ยวยาสมุนไพรมากกว่า)

หลังจากนั้นเมื่อทุกคนพร้อม...ก็ไม่มีคำว่าพวกพ้อง...เหลือไว้พียงกฎ...ใครเร็วใครได้(พูดเวอร์ซร้า)

ไม่มีการสร้างภาพเพราะนี่คือหตุการณ์จริง  ตรูยังไม่อิ่มนะเว้ย...เจอขโมยหมอไปแล้ว

หลังจากกินอิ่ม...แต่ไม่เต็มท้องและรถยังซ่อมไม่สร็จทำให้กลุ่มราไม่สามารถคลื่อนพลไปไหนต่อได้...และเนื่องจากบ้านหมกไม่มีเน็ท... (กากมาก)...ทำให้แต่ละคนเริ่มหากิจกรรมเสริม...บ้างเล่นเกม(นั่นคีย์บอร์ดไม่ใช่จอยกีตาร์นะ)

บ้างนอนตาย...รออนาคต...ว่าเมื่อไหร่รถจะซ่อมเสร็จ

แต่สุดท้ายมันก็มาลงเอยกันที่เกมเศรษฐี

สรุปวันนี้พวกเรามาทำกากอะไรเนี่ย...คอสเพลย์นั่งเล่นเกมรอรถซ่อมเหรอ

ปล.   ขอบใจทุกคนนะวันนี้ทำให้พี่รู้สึกดีขึ้นเยอะ...จนกลับมาเป็นปกติได้

เราอยากคอสโมริโนะมานานแล้วคะ  รู้สึกว่าตัวเธอเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์มาก

แล้วก็วันนี้เป็นวันฮาโลวีนก็ตั้งใจว่าจะหาที่นั่งชิลฉลองฮาโลวีนกับลูก้า...แต่มีหตุขัดข้องทำให้ต้องแช่อยู่ในห้องทั้งวัน

ตกดึกก็เลยเอาสะหน่อยเหอะฉลองคนดียวก็ได้  วิ่งไปขุ่ยวิกหาพรอมมีดมาก็กลายป็นโมริโนะ  เวอร์ชั่นชุดเฝ้าบ้านได้แล้ว

กระต่ายมายา @โมริโนะ โยรุ  จากGoth(นิยาย)

 นี่คือโมริโนะในความคิดเรา  เด็กสาวผมดำที่ชอบแต่งกายด้วยชุดดำ

โมริโนะ  ป็นเด็กนิ่งๆ  สีหน้าไม่แสดงอารมณ์

และที่ข้อมือของธอมักต็มไปด้วยรอยกรีด

นี่แหละคือโมริโนะของฉัน

โซนรั่ว+หลุด

โมริโนะไม่มีทางยิ้มแบบนี้แน่ๆ

เธอไม่มีทางแสดงสีหน้าแบบนี้  ถ้าเธอจะยิ้มต้องยิ้มนิดๆที่มุมปากเท่านั้น

แต่ถ้าเธออยากแสดงเป็นคนอื่น เธอก็ทำมันได้ดี

 ดูต่อได้ที่  Morino Yoru

ปล.  สักวันหนึ่งจะคอสเธอในสภาพที่ดีกว่านี้  

      ปกติโมริโนะจะใส่ชุดนักรียนสีดำ